MAANISHAADHA:

എഴുതാതെ പോയ ചില അവസാന വാക്കുകൾ  ഇന്നീ കയറിന്റെ ഞെരുക്കം എന്റെ ഞരമ്പുകളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല നീണ്ട രാത്രികളുടെ വേരുകളിൽ ഞാൻ ഇതിനേക്കാൾ പിടഞ്ഞിരുന്നു എന്റെ കണ്ണുകളിലെ വെളിച്ചം എത്രയോ മുമ്പേ കെട്ടുപോയതാണ് എന്നിട്ടും  എൻറെ ചുറ്റിലും ക്ഷുദ്ര നക്ഷത്രങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു ഭൂമിയിൽ ഞാൻ മതിലിനു പുറത്തെ ഭിക്ഷാന്ദേഹി ആയിരുന്നു ആകാശത്തു അവർ എന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു പുഞ്ചിരിച്ചു അവർ കൈയയച്ചിട്ടും എന്തുകൊണ്ടോ ആ ഭാരം മാറിയില്ല. അവരെനിക്ക് അന്യരായിരുന്നു ,ഞാൻ അവർക്കും . സ്വർഗ്ഗങ്ങളെ ഞാൻ പാരമ്പര്യം കൊണ്ടളന്നിട്ടില്ല്ലാ അവസരങ്ങളെ ആഥിത്യം കൊണ്ടും എന്റെ രഹസ്യങ്ങളുടെ ദ്വാരങ്ങളിൽ അവരിന്നു വിഷാദത്തിന്റെ മാലിന്യം നിറക്കവേ പാതിയിൽ ഏതോ വർധിച്ച ഇരുട്ടിൽ ഞാനാ കളമൊഴിഞ്ഞു മാറിനിൽക്കവേ കാണുന്നുണ്ട് ഞാൻ കൂടുതൽ തെളിച്ചതോടെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ ഈ ധവള ധൂളികൾക്കിടയിലും  അടക്കംപറച്ചിലുകൾ ,ചിന്തകൾ ,ചിരികൾ ,ആശ്വാസങ്ങൾ എങ്കിലും പുറമെ കരയുന്ന പാതിരനക്ഷത്രങ്ങളെ...                                 ...